بوي خون در حرم مطهر

تاريخ پر ماجراي انقلاب شکوهمند اسلامي، از خيانتها و جنايتهاي منافقين مالامال است. هيچ روزي بر اين انقلاب بزرگ نگذشت مگر اين که ضربه اي بر اين انقلاب از ناحية اين مدعيان ياوه گوي طرفدار خلق بر پيکر آن وارد گرديد.
 
  آنان در جهت تضعيف انقلاب به هر کاري و به هر جنايتي دست يازيدند . شخصيتهاي  مردمي و افراد مؤثر در انقلاب و نظام را ترور کردند. در اماکن عمومي همچنين محل اقامه نماز جمعه، بمب منفجر کردند. حتي زنان و کودکان را مورد حملات مسلحانه قرار دادند. مراکز فرهنگي و اقتصادي متعلق به مردم و تجهيزات و امکانات آنها را منهدم ساختند. به هر نحو که توانستند در راه پيشرفت انقلاب مانع ايجاد کردند و با دشمن کينه توزي که بخش وسيعي از ميهن اسلامي را در اشغال داشت و هول انگيزترين جنايات را در مورد اين کشور و اين ملت مرتکب مي گرديد، طرح دوستي ريخته و به سربازاني مزدور و در صف دشمن مبدل شده و در مقابل ملت خود قرار گرفتند و قساوت بارترين و شقاوت آميزترين ماْموريتها را به نفع دشمن بعثي انجام دادند و تا پايان جنگ تحميلي عراق عليه ايران در کنار دشمن  و بر ضد ملت خود ايستادند و پس از جنگ نيز با پول و اسلحه دشمن، از ارتکاب به هيچ جنايتي ابا نکردند، و کار را به آنجا رسانيدند که مجري تصميم وحشتناک اربابان پليد و سرويسهاي جاسوسي آمريکا، انگليس، اسرائيل و امثالهم گرديدند و در مقدسترين زمان و مکان، يعني در ظهر عاشورا و در حرم امن الهي بمب منفجر کردند و زائران و نيايشگراني را قطعه قطعه نموده و مجروح کردند که گناهشان عبوديت پروردگار و زيارت حريم ولايت بود، و بدين سان حرم را از خون عده اي مظلوم رنگين ساختند.

ساعت 26/14 روز دوشنبه 30 خرداد سال 1372 خورشيدي برابر با عاشواري 1415 هجري قمري و در حالي که رواقها، صحنها، بستها و اطراف مرقد مطهر هشتمين امام معصوم از جمعيت موج مي زند و مردم بر افروخته از عشق و ارادت به سالار شهيدان ابا عبدالله الحسين (ع)، غرق عزاداري و نوحه سرايي اند، صداي  مهيب انفجار بمب، فضاي روضة منوره رضوي را پر مي کند و انفجار سهمگين همه جا را به لرزه در مي آورد و لحظه اي بعد دود غليظ و بوي خون در فضاي سراسر معنويت حرم پخش مي گردد و انبوه متراکم جمعيتي را که مشغول مناجات و عبادت بوده و در فضايي از صميميت و اخلاص رازهاي دل خود را با امام و پيشواي بر حقشان وا مي گويند درهم مي پيچد. بمب در محلي واقع در قسمت بالا سر مبارک منفجر مي شود و همه چيز را در هم   مي ريزد و زائران را وحشت زده و سراسيمه مي گرداند، بر اثر شدت انفجار که طبق نظر کارشناسان مربوطه مقدار آن معادل 10 پوند ماده منفجره تي. ان. تي بوده است، اعضاي بدن تعدادي از زائران همچون سر و دست و پا و انگشت جدا شده و به اطراف محل حتي پشت بام حرم و سقف ضريح مطهر پراکنده مي شود، نه تنها سطح حرم و روضه منوره رضوي آغشته مي گردد، بلکه قطعات خرد شده پوست و گوشت زوار به همراه خون، سطح ديوارهاي حرم مطهر امام و داخل آن را پوشانده و به خون آغشته مي گرداند.

بوي خون و سوختگي و دود، فضاي حريم رضوي را مالامال مي سازد. تعداد قابل توجهي از نسخ قرآن و مفاتيح قطعه شده و خون آلود مي گردد و چلچراغها در محل حادثه خرد مي شوند. خدام حرم که روز عاشورا همگي در حرم مولاي خود امام رضا (ع) حضور دارند براي کمک به مردم و نجات مجروحان به داخل حرم مي شتابند و مردم را به بيرون حرم راهنمايي و مجروحان حادثه را به صحن آزادي و صحن انقلاب اسلامي منتقل مي کنند. شرايط ويژه پس از انفجار، موجب گرديد تا درهاي صحنها و حرم بسته شود، به نحوي که در ساعات اوليه، صرفاً مسؤولان و خدام آستان قدس رضوي امکان ورود داشتند. حرم مطهر و رواقهاي اطراف صحنها از مردم عادي خالي بود اما جمعيت انبوه پشت درهاي بسته بي تابانه بازگشايي حرم آقا امام رضا (ع) را لحظه شماري مي کردند، که همزمان حضرت آيه الله واعظ طبسي توليت عظماي آستان قدس رضوي اعلام نمودند که حرم مي بايست مجدداً در اسرع وقت داير شود و به روي مردم آغوش گشايد. لذا با حضور قائم مقام توليت عظمي و ديگر مسؤولان و خدام و کارگران آستانه مقدسه و به فاصلة کمي پس از وقوع حادثه، کار آماده سازي رواقها و صحن و سراي ثامن الائمه (ع) براي زيارت آرزومندان حضرتش آغاز گرديد.

طاقت فرساترين و سوزناکترين بخش کار، جمع آوري و پاک سازي حرم مطهر از قطعات ريز ريز شده گوشت، پوست و خون بدنهاي پاره پاره شده زواري بود که باقي مانده بدنهايشان در ظهر عاشوراي حسيني (ع)  سطح بيشتر رواقها همچون رواق دارالحفاظ، دارالسعاده و نيز گنبد الله ورديخان، گنبد حاتم خاني و .... بخش وسيعي از ديوارها را پوشانيده بود، که اين کار سخت و جگرسوز و شستشوي حرم مطهر در طول همان شب و با زحمت بسيار انجام گرفت و صبح روز بعد حرم فرزند موسي بن جعفر (ع) آمادة زيارت و طواف عاشقان دلسوخته و عزادار شد و طي مراسم رسمي توسط توليت عظماي آستان قدس رضوي به روي مردم آغوش گشود، و بدين سان پناهگاه هميشگي مردم به روي آنان بازگشت. آنچه گفتني است اين که در کمترين زمان، ساکنان و مجاوران مشهد مقدس از وقوع حادثه خبردار شده و هر آن کس که خبر فاجعه را مي شنيد، سراسيمه به سوي حرم مي شتافت. شور و التهاب و هيجان، شهر را فرا گرفته و همگان را مبهوت و متاْثر ساخته بود. همه از حادثه اي که هرگز وقوعش را در باور نمي آوردند، گفت و گو مي کردند و هر کس در آن لحظات سخت، مي انديشيد که چه کاري بايد و مي تواند انجام دهد. پيکرهاي  زخمي مجروحين و شهيدان با وسايل نقلية شخصي و آمبولانسهايي که به دو صحن انقلاب اسلامي و آزادي وارد شده بودند، به بيمارستانهاي مشهد منتقل گرديدند. و آنچه از کينة منافقان باقي ماند، سيصد تن مجروحان حادثه بودند که عده اي از آنان اعضايي از بدن خود بخصوص دست و پايشان را از دست داده بودند و 27 نفر شهيد که الي الابد مظلوميتشان گريبانگير دشمنان ولايت است. در ميان مجروحان و شهدا از هر سن و از هر قشر و طبقه اي ديده مي شدند. پير، جوان، کودک،  زن و مرد. در يک کلام عاشورا در مشهد مقدس و در حوزه حريم منور رضوي، حقيقتاً به عاشورايي به يادماندني در تاريخ، پس از عاشوراي حسيني (ع) تبديل شده بود. حادثه انفجار، به بناي حرم آسيب رسانيده بود. اما معجزه آسا آن که ميزان خسارت در حداقل ممکن بود. کاشي کاريها و آيينه کاريهاي بسيار ظريف و هنرمندانه 800 ساله حرم، تا حدودي لطمه ديده بود که به سرعت ترميم گرديد. منافقين سنگدل و ناپاک که با جنايت  بسيار زشت خود آشکارا نشان دادند که به هيچ اصل و معيار الهي انساني پاي بند نيستند و در دشمني و ستيز با ملت غيرتمند ايران اسلامي هيچ حدي را نمي شناسند، و ثابت کردند که براي مردم و معتقدات و مقدسات آنها هيچ حرمت و قداست و اهميتي قائل نيستند. لحظات و حالات مردم در صبح روز بعد حقيقتاً براي تاريخ عبرت آميز بود و براي هربيننده اي ديدني. مرد و زن، پير و جوان، کوچک و بزرگ، همگي شيفته و شيدا، گريان و نالان و در عين حال خشمگين و غرنده به حرم وارد شدند، ضريح را در آغوش گرفتند و ضمن اظهار ارادت به آستان رفيع و مقدس امام همام علي بن موسي الرضا (ع)، خشم و نفرت آتشين خويش را نثار دشمنان خارجي و مزدوران داخلي دين و ملت انقلاب و کشور خويش ساختند.  

پيام مقام معظم رهبري در مورد هتک حريم مطهر حضرت رضا عليه السلام

بسم الله الرحمن الرحيم (انالله و انا اليه راجعون)

با اندوه و تاْسف اطلاع يافتيم که دست جنايتکار دشمنان اسلام به جنايتي بزرگ آلوده شده و با هتک حريم مطهر و مقدس بارگاه رضوي عليه الاف التحيه و الثنا عده اي از زوار مظلوم را در حرم مطهر امام هشتم عليه السلام و در روز عاشوراي حسيني به خون غلطانده است. دشمنان منافق و معاند و سنگدل با اين کار نشان مي دهند که به هيچ يک از موازين انساني پايبند نيستند و دشمني آنان با ملت غيور و مؤمن هيچ حد و مرزي نمي شناسد. منافقين کور دل و خائن نشان مي دهند که براي حريم مقدس اهل بيت عصمت و طهارت عليه السلام نيز، هيچگونه حرمتي قايل نيستند و زمان و مکاني به اين عظمت و قداست مانع و رادع خونخواري و ددمنشي و کينه سبعانه آنان نسبت به ملت ايران نيست.

 لعنت خدا و نفرين و نفرت بندگان خدا بر آن دستهاي جنايتکار و دلهاي سياه باد. دشمنان ملت ايران با اينگونه کارها عجز و ناتواني خود را به اثبات مي رسانند و ثابت مي کنند که محکوم به زوال و نابودي اند. اينجانب ضمن عرض تسليت به حضرت ولي الله الاعظم روحي فداه و به خانواده هايي که عزيزانشان قرباني خباثت و جنايت دشمنان شده اند و به ملت شجاع و بزرگ ايران اسلامي و درخواست علو درجات براي شهداي اين فاجعه جانسوز، از مسئولين امر و نيروهاي امنيتي و انتظامي مي خواهم که با جديت بدنبال عاملان اين جنايت باشند و در اسرع وقت ممکن آن خفاشان خونخوار را به دست عدالت بسپرند. « وسيعلموا الذين ظلموا اي منقلب ينقلبون ».                               

سيد علي خامنه اي   عاشوراي 1415    

«حرم» را «قتلگاه» عشق ديديم

غمي در جان ـ عزايي در جهان است

مصيبت در زمين و آسمان است

سيه پوشيده در سوگي بلنديم

به سر، شال عزا بايد ببنديم

خروش يا رضا يک باره کرديم

به سر، زنجيرها را پاره کرديم

غروب شمس و ماه عشق ديديم

حرم را قتلگاه عشق ديديم

ببين چون سيل گل، پير و جوان را

خروش جان و فرياد جهان را

به لب، تا نوحه خوان، نام رضا برد

مرا از عالم خاکي کجا برد؟

چرا نام رضا، ديوانه ام کرد

شدم گيسو و دستي شانه ام کرد

غمي پرپر نموده لاله ام را

خبرکن اهل بيت ناله ام را

تمام دسته گلها، رشک بردند

کنار اهل بيت اشک بودند

دوباره در حرم، گلگون بدن شد

گل سرخي که اهل البيت من شد

سر شکم شعله اي سرکش گرفته است

گل زيباي من آتش گرفته است

براي عشق و ايمانم، محک بود

گل من نذري باغ فدک بود

به صورت، رنگي از مولا گرفته است

گل من، بويي از زهرا گرفته است

زمين طوس را گل مرگي آمد

فدک را ثلمه، بي برگي آمد

بخشي از اشعار شجاع الدين

............................................................................................................................

یاتمامیشام یاتانمیرام

یاریم منی آتیب گئدیب

من خیالین آتانمیرام

بو گئجه یاتانمیرام

یاری اولوب گئجه ایندی دان سوکولر

اورک دولوب قان توکولر

وایدی منه قالانمیرام

هاردا قالیب نئجه یاتیب

منده ن بوندان یاتانمیرام

یالنیز بئله دئییم اونا:

" نارینجی سویموشام

بوشقابا قویموشام

یاغیش یاغار یئر دویار

من سنده ن دویمامیشام"

خیالینی آتمامیشام

آمان منه یامان منه

بو دونیا چوخ یامان منه

یاریم کوسوب گئدیب تاری

هامی دئییر یامان منه

..................

وای گون باتیر دور یاریم

مندن اوزاق قاچ یاریم

ایندی جانیم اویناییر

بیر گل منی تاپ یاریم

من اؤلوره م گلن یوخ

بی حالیم سوران یوخ

یاریم هارا گئدیبدیر

بیر گلمه گه فیکری یوخ

من اؤلوره م غوربتده

آنام یلیر غوربتده

نه لر اولار غریبه

جان وئره ن چاغ غوربتده

غوربت منی یئییری

اورگ غمدن سولوری

بیر نفر وار سوروشا

گونون نجور کئچیری

.....

یارین بویون قوجاقلادیم، یارآغلادی من آغلادیم

ییغیشدی قونشولار بوتون جارآغلادی من آغلادیم

باشیندا قار قالان داغا، دانیشدیم آیرِ يليق سؤزون

بیر آه چکیب باشینداکی قارآغلادی من آغلادیم

تاریمدا نار آغاجلاری منی گؤروب دانیشدیلار

بویومو زیتون اوخشادی نار آغلادی من آغلادیم

اؤرک سؤزون دئدیم تارا سیملر اولدو پارا- پارا

یاواش- یاواش سیزیلدادی تار آغلادی من آغلادیم

دئدیم کی حاق منیم کیدیر باشیمی جکدیلر دارا

طناب کسنده بوینومو دار آغلادی من آغلادیم

ایلیگه  اسدی بیر خزان تالاندی گوللریم منیم

خبر چاتینجا بولبوله خار آغلادی من آغلادیم